Brak ciebie = koniec życia

Związki.

Jesteście szczęśliwi , nie kłócicie się , wszystko jest dobrze . Ale w pewnym momencie coś się psuje , nie przelewa wam się , ciągłe kłótnie , nie dajecie rady . Wszystko co zbudowaliście w związku legło w gruzach . Niestety nadchodzi .... rozstanie . Nie w wszystkich związkach tak jest! Ale wam nie wyszło . Ból z tym związany jest nie do wytrzymania , ciągły płacz , zero optymizmu a to dlatego , że myślicie iż cała wina spada na was . Jeżeli uważasz , że nie możesz bez niej/niego żyć rusz się i ratuj to co zalega w tym durnych gruzach . Uwierz , że dacie rade , przejdziecie przez to RAZEM . Może nie wszystko jeszcze stracone . Do roboty !

Siatkówka !

Jak już można zauważyć moim powołaniem jest Piłka Siatkowa. Łączy mnie z nią bardzo wiele . Moja przygoda z siatkówką zaczęła się w 4 klasie podstawówki. Kiedy poszłam na testy nie stresowałam się , kompletnie olałam myśl że mogłabym się nie dostać do tej klasy ale nie ukrywam byłam dziwnym dzieckiem . Przez całe 2 lata żyłam pełnią życia i nie interesowało mnie co zrobię gdy skończę szkołę podstawową , do jakiego gimnazjum pójdę . Do czasu .. Przyszedł moment , w którym przyszło mi kończyć 6 klasę . Wszystkie pytanie tj. "Gdzie idziesz do gimnazjum ? " strasznie mnie dołowały , nie wiedziałam co odpowiedzieć . W jaki sposób byście się zachowali ? Odpowiedzielibyście " nie wiem " ? Nie ma mowy , to zbyt żenujące . Pewnego dnia , kiedy z drużyną pojechałyśmy na rejony zostałam zauważona ( ale nie tylko ja ) przez kobietę , która zajmowała się zachęcaniem osób by poszły do gimnazjum które reprezentowała . Było to gimnazjum SPORTOWE ! Ucieszyłam się z tego powodu ponieważ miałam jakieś inne możliwości niż stara dołująca mnie już szkoła ( miała również gimnazjum ). Po pewnych chwilach namysłu zdecydowałam się na tą propozycje , otrzymałam zaproszenie na nabory ( to takie testy :) ) . Cieszyłam się jak małe dziecko , które dostało swoją wymarzoną zabawkę ale nie będę kłamać byłam pełna wątpliwości .

"Jak to będzie ?" , "Czy zdam testy ? " , "A jeżeli tak to co z dojazdem ? " , "Czy będę skłonna zostawić swoich znajomych ? " takie pytania chodziły mi po głowie i choć nie byłam do końca pewna poszłam na nabory z uśmiechem na twarzy . Przecież ktoś zauważył mój potencjał ! Pamiętam jak grałam wtedy ( na rejonach ) z zapaleniem oka ale nie dałam się byłam twarda chociaż bolało i prawie nie widziałam . Ten sport to było coś z czego bez walki dobrowolnie nie zrezygnowałabym , dawało mi szczęście i poczucie spełnienia ! DOSTAŁAM SIĘ DO TEGO GIMNAZJUM ! Do dzisiaj pamiętam swoją reakcje kiedy się o tym dowiedziałam < hahahaha> . Teraz jestem w klasie o profilu siatkarsko-koszykarskim . Pewnie się zastanawiacie dlaczego koszykarskim ? Dostało się 15 dziewczyn i 12 chłopców ale nasi koledzy poszli na koszykówkę, no i nas połączyli :) . Co to by była za klasa bez nich ;) . Były również profile takie jak : lekkoatletyka i pływanie. Siatkówka nadal jest w moim sercu i na pewno pozostanie na ZAWSZE .